§ 3. Kompetencje i przygotowanie personelu

1. Personel posiada wiedzę odpowiednią do pełnionej funkcji, zwraca uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia oraz monitoruje dobrostan dziecka w zakresie wynikającym z wykonywanych zadań.


2. W razie zidentyfikowania czynników ryzyka personel podejmuje, w granicach kompetencji, działania profilaktyczne, może przeprowadzić rozmowę z niekrzywdzącym przedstawicielem ustawowym lub opiekunem oraz dokumentuje istotne ustalenia.


3. Rozmowy z przedstawicielem ustawowym lub opiekunem nie przeprowadza się przed konsultacją z koordynatorem, Policją lub prokuratorem, jeżeli mogłoby to zwiększyć zagrożenie dziecka, doprowadzić do utraty dowodów albo utrudnić postępowanie.


4. Personel jest szkolony w szczególności z rozpoznawania krzywdzenia, zasad interwencji, odpowiedzialności prawnej, procedury „Niebieskie Karty”, praw małego pacjenta, bezpiecznej komunikacji, zasad dokumentowania oraz ochrony danych.


5. Szkolenie przed dopuszczeniem do pracy z dziećmi jest obowiązkowe. Szkolenie okresowe dla całego personelu organizuje się w miarę możliwości nie rzadziej niż dwa razy w roku. Udział dokumentuje się listą obecności albo potwierdzeniem ukończenia szkolenia.

§ 4. Bezpieczna rekrutacja

1. Przed nawiązaniem stosunku pracy albo dopuszczeniem osoby do innej działalności związanej z leczeniem, opieką lub innymi czynnościami, o których mowa w art. 21 ustawy o ochronie małoletnich, REMEDIUM ustala kwalifikacje tej osoby i przeprowadza wymaganą weryfikację.


2. REMEDIUM uzyskuje informacje o osobie z Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym oraz z rejestru osób, w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie w Rejestrze.


3. Osoba przedstawia informację z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw określonych w rozdziałach XIX i XXV Kodeksu karnego, art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego, ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii albo odpowiadających im czynów zabronionych określonych w prawie obcym.


4. Osoba posiadająca obywatelstwo innego państwa przedstawia informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa, uzyskiwaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi, a jeżeli prawo tego państwa nie przewiduje wydawania takiej informacji - informację wydawaną do innych celów.


5. Każda osoba składa oświadczenie o państwach, w których zamieszkiwała w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Rzeczpospolita Polska i państwo obywatelstwa, oraz przedstawia informacje z odpowiednich rejestrów tych państw.


6. Jeżeli dane państwo nie prowadzi rejestru karnego albo nie wydaje wymaganej informacji, osoba składa oświadczenie zawierające informacje wymagane przez art. 21 ustawy, opatrzone klauzulą: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”.


7. Dokumenty i wydruki przechowuje się w aktach osobowych pracownika albo - w przypadku osoby niebędącej pracownikiem - w dokumentacji dotyczącej tej osoby. Dostęp do nich mają wyłącznie osoby upoważnione.


8. Przed dopuszczeniem do pracy z dziećmi osoba podpisuje oświadczenie stanowiące Załącznik nr 1 oraz oświadczenie z Załącznika nr 5. Odmowa podpisania uniemożliwia dopuszczenie do pracy z dziećmi.

§ 5. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dzieckiem

1. 1. Podstawową zasadą wszystkich działań personelu jest dobro dziecka, poszanowanie jego godności, praw, intymności, autonomii odpowiedniej do wieku oraz bezpieczeństwa.
   
2. W kontakcie z dzieckiem i jego przedstawicielem ustawowym, opiekunem albo osobą bliską personel zachowuje życzliwość, empatię, cierpliwość, szacunek, wrażliwość kulturową i postawę nieoceniającą.


3. Personel przedstawia się dziecku, wyjaśnia swoją rolę i planowane czynności, przekazuje informacje prostym językiem dostosowanym do wieku i możliwości dziecka, sprawdza zrozumienie oraz umożliwia zadawanie pytań.


4. Dziecku przekazuje się informacje o stanie zdrowia i świadczeniach w zakresie i formie odpowiedniej do wieku. Pacjent, który ukończył 16 lat, otrzymuje pełną informację wymaganą prawem i współdecyduje o leczeniu.


5. Personel zwraca się do dziecka po imieniu i w preferowanej formie, traktuje je podmiotowo, uwzględnia jego zdanie i – gdy nie wpływa to na bezpieczeństwo lub skuteczność leczenia – umożliwia wybór w sprawach pozamedycznych.


6. Personel korzysta, stosownie do potrzeb, z alternatywnych i wspomagających metod komunikacji, dostępnych formatów, pomocy osoby wspierającej lub tłumacza. Nie zakłada, że brak mowy albo ograniczona komunikacja oznaczają brak rozumienia.


7. Czynności medyczne, pielęgnacyjne i higieniczne wykonuje się w zakresie niezbędnym, po uprzedzeniu dziecka i wyjaśnieniu ich celu, z poszanowaniem godności, intymności i zasad udzielania zgody. Ciało dziecka odsłania się wyłącznie w niezbędnym zakresie i – w miarę możliwości – partiami.


8. Kontakt fizyczny niezwiązany z udzielaniem świadczenia może nastąpić wyłącznie za zgodą dziecka i zgodnie z jego potrzebą. Przed przytuleniem, pogłaskaniem albo wzięciem dziecka na kolana należy zapytać, czy dziecko tego chce.


9. Na życzenie dziecka podczas badania może być obecny przedstawiciel ustawowy, opiekun faktyczny, osoba bliska albo inna osoba z personelu, z zastrzeżeniem ograniczeń przewidzianych prawem, w szczególności ze względu na zagrożenie epidemiczne, bezpieczeństwo zdrowotne pacjenta lub prawa innych osób. Przyczyny odmowy obecności osoby bliskiej odnotowuje się zgodnie z przepisami.


10. W miarę możliwości podczas badania, zwłaszcza obejmującego okolice intymne, zapewnia się obecność przedstawiciela ustawowego, osoby bliskiej wskazanej przez dziecko albo drugiego członka personelu, chyba że sprzeciw dziecka, jego dobro, charakter świadczenia lub przepisy wymagają innego postępowania.


11. Personel chroni prywatność i poufność dziecka. Dziecko otrzymuje jasną informację, że poufność może być ograniczona, gdy wymaga tego jego bezpieczeństwo, ochrona życia lub zdrowia albo obowiązek prawny. Zakres informacji przekazywanych przedstawicielowi ustawowemu i innym osobom wynika z przepisów o prawach pacjenta.


12. Wizerunek i nagrania dziecka utrwala się wyłącznie w zakresie niezbędnym do udzielania i dokumentowania świadczeń albo na podstawie odrębnej, ważnej zgody. Materiału nie wykorzystuje się do celów promocyjnych lub prywatnych bez odpowiedniej podstawy prawnej.


13. Kontakt personelu z dzieckiem poza placówką odbywa się wyłącznie w celach związanych z udzielaniem świadczeń, w godzinach pracy i za pomocą służbowych kanałów. W sytuacji zagrożenia dobra dziecka dopuszczalne są niezbędne działania ratunkowe, które podlegają niezwłocznemu zgłoszeniu i udokumentowaniu.


14. Jeżeli dziecko doświadczyło przemocy, w tym przemocy seksualnej, personel zachowuje szczególną ostrożność, unika nieoczekiwanego dotyku, wyjaśnia granice i kolejne czynności oraz ogranicza liczbę osób zaangażowanych w kontakt.


15. Personel szanuje trudne emocje dziecka, jego potrzebę oswojenia się z sytuacją i prawo do zmiany zdania w granicach obowiązujących przepisów i bezpieczeństwa świadczenia.

§ 6. Zachowania niedopuszczalne

1. 1. Personelowi i kierownictwu bezwzględnie zabrania się:
   1) krzyczenia na dziecko, zawstydzania, upokarzania, obrażania, wyśmiewania, zastraszania, szantażowania albo lekceważenia jego uczuć;
   2) stosowania przemocy fizycznej, psychicznej, seksualnej lub ekonomicznej oraz zachowań o charakterze erotycznym albo seksualnym;
   3) dotykania dziecka bez uprzedzenia, poza sytuacjami, w których niezwłoczne działanie jest konieczne dla ochrony życia lub zdrowia;
   4) traktowania dziecka w sposób przedmiotowy albo omawiania jego sytuacji tak, jakby było nieobecne;
   5) ujawniania danych, informacji o zdrowiu lub wizerunku osobom nieuprawnionym;
   6) utrwalania wizerunku dziecka dla celów innych niż wynikające z udzielania świadczeń bez odpowiedniej podstawy;
   7) nawiązywania prywatnych relacji z dzieckiem, przyjmowania lub wręczania niestosownych prezentów, kontaktowania się przez prywatne profile i komunikatory;
   8) dyskryminowania dziecka lub obniżania standardu opieki z powodu jego cech, stanu zdrowia, pochodzenia, płci, niepełnosprawności, języka, religii, sytuacji rodzinnej lub jakiejkolwiek innej cechy;
   9) mówienia dziecku nieprawdy, z zastrzeżeniem przekazywania informacji w zakresie i formie zgodnej z prawem, wiekiem oraz stanem dziecka;
   10) wyciągania pochopnych wniosków o dziecku lub rodzinie bez podstawy w faktach i wiedzy profesjonalnej;
   11) ignorowania sygnałów krzywdzenia albo zaniechania zgłoszenia wbrew Standardom.


2. Nie ogranicza się obecności osoby bliskiej w sposób arbitralny, lecz dopuszczalne ograniczenia stosuje się zgodnie z prawem i dokumentuje.

§ 7. Zasady bezpiecznych relacji między dziećmi

1. Dzieci przebywające w REMEDIUM mają obowiązek szanować godność, prywatność, rzeczy i granice innych osób oraz wykonywać zgodne z prawem i bezpieczeństwem polecenia personelu.
   
2. Niedopuszczalne są w szczególności: przemoc fizyczna i słowna, groźby, nękanie, wykluczanie, poniżanie, zachowania seksualne naruszające granice, zmuszanie, rozpowszechnianie wizerunku lub danych bez zgody, cyberprzemoc, zachęcanie do przemocy lub samouszkodzeń oraz udostępnianie treści pornograficznych, brutalnych lub nawołujących do nienawiści.


3. Personel niezwłocznie przerywa zachowanie zagrażające bezpieczeństwu, rozdziela dzieci, zapewnia pomoc medyczną, jeżeli jest potrzebna, i informuje koordynatora.


4. Rozmowy z dziećmi przeprowadza się oddzielnie, spokojnie, bez konfrontowania i bez przypisywania winy przed ustaleniem podstawowych faktów. Informuje się przedstawicieli ustawowych, chyba że mogłoby to zagrozić dziecku lub utrudnić działania organów.


5. Dla dziecka pokrzywdzonego sporządza się plan wsparcia. Dziecku, które krzywdziło inne dziecko, zapewnia się adekwatne działania wychowawcze i pomocowe, z uwzględnieniem jego dobra i bezpieczeństwa pozostałych dzieci.


6. Sąd rodzinny zawiadamia się, gdy istnieje zagrożenie dobra dziecka lub zachodzą przesłanki z ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich. Policję lub prokuraturę zawiadamia się w razie podejrzenia przestępstwa, z uwzględnieniem wieku osoby podejrzewanej i właściwego trybu postępowania.

§ 8. Bezpieczne korzystanie z Internetu i urządzeń

1. REMEDIUM stosuje zabezpieczenia sieci i systemów odpowiednie do ryzyka. Dzieciom nie udostępnia się służbowych urządzeń ani sieci Wi-Fi, chyba że kierownik danej placówki wprowadzi odrębne, zabezpieczone rozwiązanie.


2. Dziecko może korzystać z własnego urządzenia za zgodą przedstawiciela ustawowego albo opiekuna i z uwzględnieniem zasad porządkowych placówki. Personel może zażądać przerwania korzystania, gdy narusza ono prywatność, bezpieczeństwo, przebieg świadczeń lub prawa innych osób.


3. Bez zgody osoby nagrywanej i bez podstawy prawnej nie wolno fotografować ani nagrywać pacjentów, personelu lub innych osób, ani rozpowszechniać ich wizerunku, głosu, danych albo informacji o zdrowiu.


4. W razie ujawnienia cyberprzemocy, szkodliwej treści, próby kontaktu seksualnego, materiału przedstawiającego seksualne wykorzystywanie dziecka, groźby samobójczej lub innego poważnego zagrożenia personel:

1) zapewnia dziecku bezpieczeństwo i nie obwinia go;
2) nie rozpowszechnia materiału i nie kopiuje go ponad zakres konieczny;
3) zabezpiecza podstawowe informacje o zdarzeniu, np. adres strony, nazwę konta, datę i godzinę, o ile jest to bezpieczne i zgodne z prawem;
4) informuje koordynatora, a w razie bezpośredniego zagrożenia dzwoni pod numer 112;
5) podejmuje właściwą interwencję i uwzględnia zdarzenie w planie wsparcia.

5. Za bezpieczeństwo techniczne systemów odpowiada administrator systemów informatycznych REMEDIUM, a za reakcję na krzywdzenie - koordynator interwencji.

Nadzór, zatwierdzanie zmian, publikacja: kierownik REMEDIUM
Przyjmowanie zgłoszeń i koordynowanie interwencji: Beata Płużek; e-mail: info@remedium.net.pl
Zastępstwo w razie nieobecności lub konfliktu interesów: kierownik danej placówki albo inna osoba wskazana pisemnie przez kierownika REMEDIUM
Plan wsparcia dziecka: osoba wykonująca zawód medyczny prowadząca dziecko lub inna osoba wyznaczona przez koordynatora
Szkolenia i dokumentowanie przygotowania personelu: kierownik REMEDIUM lub osoba wskazana pisemnie
Bezpieczeństwo systemów i sieci: administrator systemów informatycznych REMEDIUM
Rejestr zgłoszeń i akta interwencji: koordynator interwencji


§ 9. Osoby odpowiedzialne za realizację Standardów

1. Każda placówka wywiesza w widocznym miejscu aktualne dane osoby przyjmującej zgłoszenia i jej zastępcy, a także numery alarmowe i telefony zaufania.


2. Jeżeli zgłoszenie dotyczy osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji, sprawę prowadzi jej zastępca. Jeżeli dotyczy kierownika lub członka kierownictwa, zgłoszenie przekazuje się innej niezaangażowanej osobie uprawnionej do reprezentowania REMEDIUM albo bezpośrednio właściwym organom.

§ 10. Zasady ogólne prowadzenia interwencji

1. 1. Celem interwencji jest zatrzymanie krzywdzenia, zapewnienie dziecku bezpieczeństwa, ograniczenie ryzyka ponownego zdarzenia, dokonanie wymaganych zawiadomień oraz zorganizowanie wsparcia.


2. Źródłem krzywdzenia może być członek personelu, przedstawiciel ustawowy, opiekun, osoba bliska, inna osoba dorosła albo inne dziecko.


3. Każdy członek personelu jest zobowiązany reagować. W bezpośrednim zagrożeniu życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu wzywa pomoc pod numerem 112 lub 999 i podejmuje działania w granicach kompetencji.


4. Zgłoszenie przekazuje się niezwłocznie koordynatorowi ustnie, telefonicznie, pisemnie albo na adres info@remedium.net.pl. Zgłoszenie może złożyć dziecko, przedstawiciel ustawowy, opiekun, członek personelu lub inna osoba. Zgłoszenia anonimowe również podlegają analizie.


5. Osoba przyjmująca ujawnienie dziecka zachowuje spokój, słucha, okazuje troskę, zapewnia, że dziecko dobrze zrobiło, mówiąc o zdarzeniu, nie obwinia go i wyjaśnia, jakie będą kolejne działania. Nie obiecuje całkowitej tajemnicy.


6. Dziecku zadaje się tylko pytania niezbędne do oceny bezpieczeństwa i rodzaju pomocy, przede wszystkim pytania otwarte. Nie prowadzi się przesłuchania, nie sugeruje odpowiedzi, nie konfrontuje dziecka z osobą podejrzewaną i nie powtarza rozmowy bez potrzeby.


7. Każde zgłoszenie dokumentuje się w notatce służbowej. W dokumentacji medycznej umieszcza się wyłącznie informacje istotne dla stanu zdrowia, bezpieczeństwa i ciągłości świadczeń. Notatka zawiera fakty, obserwacje i możliwie dosłowne wypowiedzi, bez nieuzasadnionych ocen.


8. Przedstawiciela ustawowego lub opiekuna informuje się o działaniach, chyba że jest osobą podejrzewaną o krzywdzenie albo zawiadomienie mogłoby narazić dziecko, inne osoby lub postępowanie. W takim przypadku sposób kontaktu uzgadnia się z koordynatorem i, stosownie do sytuacji, z Policją, prokuratorem lub sądem.

§ 11. Kwalifikacja i tryb interwencji

1. 1. Koordynator, przy udziale odpowiednich członków personelu, kwalifikuje zgłoszenie do jednej lub kilku ścieżek. Wątpliwości nie mogą opóźniać zabezpieczenia dziecka ani obowiązkowego zawiadomienia.


2. Podejrzenie przestępstwa na szkodę dziecka: REMEDIUM składa zawiadomienie do Policji lub prokuratury według Załącznika nr 2. Przekazuje fakty i posiadane dokumenty w niezbędnym zakresie; nie jest wymagane ostateczne ustalenie sprawcy ani kwalifikacji prawnej.


3. Przemoc domowa: osoba wykonująca zawód medyczny uprawniona do realizacji procedury wszczyna procedurę przez wypełnienie formularza NK-A. Formularz przekazuje się zespołowi interdyscyplinarnemu gminy właściwej według miejsca zamieszkania osoby doznającej przemocy nie później niż w terminie 5 dni roboczych; kopię przechowuje się w zabezpieczonej dokumentacji. Osobie uprawnionej przekazuje się formularz NK-B zgodnie z rozporządzeniem. Dziecko będące świadkiem przemocy domowej traktuje się jako osobę doznającą przemocy.


4. Członek personelu nieuprawniony do wszczęcia procedury „Niebieskie Karty” niezwłocznie przekazuje informację koordynatorowi i uprawnionej osobie wykonującej zawód medyczny.


5. Zagrożenie dobra dziecka, zaniedbanie lub sytuacja wymagająca wsparcia sądu: REMEDIUM składa do sądu rodzinnego zawiadomienie lub wniosek według Załącznika nr 3, w szczególności gdy przedstawiciele ustawowi nie podejmują koniecznych działań, nie można zapewnić dziecku bezpieczeństwa albo zachodzą przesłanki z art. 572 k.p.c.


6. Krzywdzenie przez członka personelu: koordynator zapewnia natychmiastowe przerwanie kontaktu z dzieckiem i ochronę innych dzieci. Kierownik stosuje adekwatne, zgodne z prawem środki organizacyjne, w tym czasowe odsunięcie od kontaktu z dziećmi, zmianę zakresu czynności lub zawieszenie współpracy, z uwzględnieniem ryzyka, przepisów prawa pracy i warunków umowy. Nie przesądza to odpowiedzialności tej osoby.


7. Jeżeli naruszenie członka personelu było jednorazowe i miało niewielką intensywność, kierownik może przeprowadzić rozmowę dyscyplinującą, zastosować szkolenie lub inne środki. Przy znacznym naruszeniu, dyskryminacji, naruszeniu godności albo ryzyku ponownego zdarzenia rozważa rozwiązanie stosunku prawnego lub zakończenie współpracy.


8. Krzywdzenie przez inne dziecko: stosuje się zasady Rozdziału IV. Do sądu rodzinnego występuje się, jeżeli dobro dziecka krzywdzonego lub krzywdzącego jest zagrożone albo zachodzą podstawy ustawowe; nie każde nieporozumienie lub incydent powoduje automatyczne zawiadomienie sądu.


9. Jeżeli osobą podejrzewaną jest osoba poniżej 18. roku życia, tryb zawiadomienia ustala się z uwzględnieniem jej wieku, charakteru czynu oraz przepisów Kodeksu karnego i ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich.


10. Podejrzenie krzywdzenia rejestruje się jako incydent objęty Standardami. Jeżeli zdarzenie spełnia również kryteria zdarzenia niepożądanego w systemie jakości opieki zdrowotnej, stosuje się równolegle właściwą procedurę jakościową.

§ 12. Plan wsparcia dziecka

1. Po ujawnieniu krzywdzenia koordynator wyznacza osobę odpowiedzialną za przygotowanie planu wsparcia, chyba że niezwłoczne przekazanie dziecka pod opiekę właściwych służb wyczerpuje działania możliwe po stronie REMEDIUM. Plan sporządza się w zakresie adekwatnym do roli placówki.


2. Plan wsparcia obejmuje co najmniej:

1) ocenę aktualnego bezpieczeństwa i pilnych potrzeb dziecka;
2) pomoc medyczną, psychologiczną lub psychiatryczną oraz skierowania do właściwych podmiotów;
3) ustalenie bezpiecznej osoby dorosłej i zasad kontaktu z przedstawicielem ustawowym lub opiekunem;
4) dostosowania komunikacyjne i organizacyjne wynikające z wieku, niepełnosprawności lub szczególnych potrzeb;
5) osobę odpowiedzialną, terminy monitorowania i sposób dokumentowania;
6) zasady zakończenia planu albo przekazania dalszego wsparcia innemu podmiotowi.

3. Plan ustala się, w miarę możliwości i bezpieczeństwa, z udziałem dziecka oraz niekrzywdzącego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna. Dziecka nie obciąża się odpowiedzialnością za przebieg interwencji.


4. W razie krzywdzenia między dziećmi odrębnie określa się wsparcie dziecka pokrzywdzonego i działania wobec dziecka krzywdzącego, z zachowaniem poufności danych obu stron.

§ 13. Rejestr i przechowywanie dokumentacji

1. Koordynator prowadzi rejestr zgłoszeń według załączonego wzoru. Rejestr zawiera wyłącznie dane niezbędne do identyfikacji sprawy, monitorowania działań i wykazania realizacji Standardów.
   
2. Szczegółowe notatki, formularze, kopie zawiadomień, plan wsparcia i korespondencję przechowuje się w zabezpieczonych aktach interwencji, odrębnie od rejestru zbiorczego, chyba że dany dokument zgodnie z prawem stanowi część dokumentacji medycznej.


3. Dostęp do dokumentacji mają wyłącznie osoby upoważnione i zaangażowane w realizację obowiązków. Dokumentacji nie przesyła się prywatnymi kanałami ani nie pozostawia w miejscach dostępnych dla osób postronnych.


4. Okres przechowywania ustala się zgodnie z charakterem dokumentu, przepisami o dokumentacji medycznej, prawie pracy i ochronie danych oraz wewnętrzną polityką retencji. Po upływie okresu dane usuwa się lub niszczy w sposób bezpieczny.

§ 14. Udostępnianie Standardów i zapoznawanie z nimi

1. Pełną i skróconą wersję Standardów zamieszcza się na stronie internetowej https://www.remedium.net.pl/ oraz wywiesza w widocznym miejscu w każdej placówce REMEDIUM.


2. Wersję skróconą przygotowuje się w języku zrozumiałym dla dzieci. W zależności od profilu pacjentów zapewnia się również wersję dla dzieci młodszych oraz dostępne formy, np. łatwy tekst, piktogramy, większy druk, nagranie lub pomoc osoby komunikującej się metodą alternatywną.


3. Personel zapoznaje dziecko ze Standardami w zakresie adekwatnym do wieku, stanu i czasu pobytu oraz wskazuje osobę, do której można zgłosić problem.


4. Przedstawiciele ustawowi i opiekunowie mają dostęp do Standardów w rejestracji i na stronie internetowej. Informuje się ich o sposobie zgłaszania zastrzeżeń.


5. Lista instytucji pomocowych z Załącznika nr 9 jest dostępna wraz ze Standardami. Osoba odpowiedzialna weryfikuje dane kontaktowe nie rzadziej niż co 6 miesięcy i odnotowuje datę weryfikacji.

§ 15. Ocena, aktualizacja i wejście w życie

1. Kierownik REMEDIUM ocenia Standardy nie rzadziej niż raz na dwa lata, a także po poważnym incydencie, istotnej zmianie prawa, zmianie organizacyjnej lub stwierdzeniu nieskuteczności procedury.


2. Z oceny sporządza się pisemne wnioski obejmujące co najmniej analizę zgłoszeń i interwencji, wyniki ankiet, realizację szkoleń, dostępność Standardów, adekwatność osób odpowiedzialnych oraz potrzebę zmian.


3. Aktualizacji dokonuje się, jeżeli wynika to z oceny, zmiany prawa, doświadczeń z interwencji lub zmian organizacyjnych. Nowa wersja otrzymuje numer, datę zatwierdzenia i datę wejścia w życie.


4. Do monitorowania można wykorzystywać ankiety dla personelu, dzieci i przedstawicieli ustawowych lub opiekunów, stanowiące Załączniki nr 6-8, rozmowy oraz analizę dokumentacji. Wyniki przechowuje się w dokumentacji oceny Standardów.


5. Załączniki stanowią integralną część Standardów.


6. Standardy wchodzą w życie w dniu wskazanym w metryce dokumentu po ich zatwierdzeniu i ogłoszeniu.